Głosy z Theresienstadt

Głosy z Teresienstadt„Głosy z Theresienstadt” opowiadają historię pięciu kobiet, których drogi przecięły się właśnie w getcie. W przedstawieniu wykorzystano także oryginalne piosenki i poezję więźniów obozu. Premiera przedstawienia miała miejsce w „Centraltheatret” (Oslo) w 1995 roku w języku norweskim. Od tego czasu została przetłumaczona na język angielski i niemiecki. Monodrama w reżyserii Ellen Foyn Bruun, z wcielającą się we wszystkie postaci Bente Kahan, której towarzyszyło dwóch polskich muzyków Dariusz Świnoga i Mirosław Kuźniak, była wystawiona na wielu prestiżowych scenach w Europie, Izraelu i Ameryce.

Utwory wykonywane w spektaklu:

Wędruje przez Theresienstadt (słowa i muzyka: Ilse Weber)
Pytania w Theresienstadt (słowa: Leo Strauss, muzyka: autor nieznany)
Skrobiąca kartofle (słowa: Ilse Weber, muzyka: Bente Kahan)
Theresienstadt, najpiękniejsze miejsce świata (słowa: Theodor Otto Ber, muzyka: autor nieznany)
Przepraszam, że ośmielam się … (słowa: Leo Strauss, muzyka: Imre Kalman „Kommt mit nach Verezin” z opery „Grafin Maiza”)
Walizka mówi (słowa: Ilse Weber, muzyka: Bente Kahan)
Polentransport (słowa: Ilse Weber, muzyka: Bente Kahan)
Miasteczko „Na niby” (słowa: Leo Strauss, muzyka: Alexander Steinbrecher)
Wiśta wiśta wio (słowa: Ilse Weber, muzyka: Bente Kahan)
Błektina godzina w dziecięcej izbie chorych (słowa: Ilsa Weber, muzyka: Bente Kahan)
Karuzela (słowa: Leo Strauss, muzyka: Martin Roman)
List do dziecka (słowa: Ilse Weber, muzyka: Bente Kahan i Dariusz Swinoga)
Marsz Theresienstadt (słowa i muzyka: Karel Svenk)

Ilse Weber; reżyser, autorka sztuki, kompozytorka muzyki do wierszy.
Bente Kahan; po wielu latach występu w monodramie „Głosy z Theresienstadt” w języku norweskim i angielskim, zdecydowała się sama wyreżyserować polską wersję przedstawienia.
Ellen Foyn Bruun; norweska i reżyserka, wraz z Bente Kahan napisała „Głosy z Theresienstadt”.
Helge Hoff-Monsen; norweski scenograf, pracuje w „Det Norske Teatret” (Teatrze Norweskim) w Oslo, współpracował z wieloma teatrami na świecie – także we Wrocławiu dla Teatru Pantomimy Henryka Tomaszewskiego i Teatru Polskiego Krystyny Skuszanki
Aleksander Gleichgewicht: przekład

Obsada:

Dorota Abbe (Dora): ukończyła PWS FTViT w Łodzi, pracuje w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu.
Kamila Chruściel (Hannah), ukończyła PWST we Wrocławiu, pracuje we Wrocławskim Teatrze Lalki.
Anna Filusz (Edith), ukończyła PWST w Krakowie, pracuje w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu.
Renata Pałys (Maria) ukończyła PWST we Wrocławiu. Związana z „Teatrem im. K.C. Norwida w Jeleniej Górze, Teatrem Klambur, Teatrem Współczesnym we Wrocławiu.
Krystyna Paraszkiewicz (Lilly) ukończyła PWST we Wrocławiu. Była związana z Teatrem im. C.K. Norwida, w Jeleniej Górze, Teatrem Kalambur, Teatrem Współczesnym we Wrocławiu.

Akompaniament:

Łukasz Perek, pianista, student wrocławskiej Akademii Muzycznej, muzyk Teatru Muzycznego Capitol.

Recenzje:

„Czułam nieprzyjemny chłód baraków i oddechy oprawców, słyszałam silniki samochodów przyjeżdżających, by zabrać ludzi w ostatnią podróż … do Auschwitz, czy Birkenau… Widziałam to wszystko! Katharsis! Pierwszy raz przeżyłam sztukę każdą komórką swojego ciała, każdym zmysłem” Ewa Kierśnicka

„Krzyk, gwałt, spokój, sen, marzenia, złość, walka o przetrwanie, znieczulica, niemoc, płaszcz, złudzenie, samotność, zimno, bród, przyjaźń, ciemność, ciemność, ciemność….. Nareszcie brak statystyk, uogólnień. Brawo!” Natalia Myślicka

„Dzieci wyrwane ze snów o czekoladzie, matki pełne trwogi o los swoich dzieci, mężowie nie mogący ochronić swych rodzin… Piękne miasto Theresienstadt… iluzja. I ona- blada, wszechobecna. Śmierć. Zagłada czy wyzwolenie? Piękne miasto Theresienstadt. Tu nie ma łatwych pytań!” Joanna Lechowska

„Słyszę „Głosy z Theresienstadt” i myślę: zło. Oglądam historię tych kobiet cierpiących głód, chłód, brak ludzkich warunków życia. Rodzi się we mnie złość, ogromny gniew. Nie mogę zrozumieć, że w człowieku może być tyle zła. To boli!” Beata Kapusta

„Głosy z Theresienstad” światową premierę miały w Oslo w 1995 roku i zebrały tam znakomite recenzje:

„Piękno, wyrażające żal zamienione w sztukę i jednocześnie oskarżające. Słucha się z Biciem Serca.” Die Zeit

„…Zdumiewająco dobre przedstawienie.” Time Out

„…Silne i ważne” The Independet

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *